Kwaliteiten en kernkwadranten

Ieder mens heeft zo zijn kwaliteiten. Iets waarin je heel goed bent, misschien wel beter dan een ander. Dat is het goede nieuws, maar als je doorschiet in je kwaliteit wordt het te veel, je creeert hiermee je eigen valkuil. Zo wordt iemand die heel perfectionistisch is rigide, iemand die flexibel is wordt slordig, en vrolijkheid kent de schaduwkant oppervlakkigheid. In mijn coachingspraktijk spreek ik vaak met mijn coachees over hun kwaliteiten en valkuilen. Daniel Offman heeft er prachtige boeken over geschreven.

Wat ik vooral interessant vind zijn de allergieen. Waar krijg je nou bultjes? Welk gedrag van iemand anders vind jij echt super irritant? Ik heb een hekel rigide mensen. Je kent ze wel van die types die niet flexibel zijn. Als je hen iets vraagt kan het niet, als er iets misgaat hebben ze er commentaar op. Wat ik helemaal erg vind is als ze zich rucksichtlos aan regels en procedures houden. Uitzonderingen zijn niet mogelijk. Gatver, alleen erover denken geeft me al een rotgevoel in mijn buik. En toch is het interessant die allergie van mij.

Offman gaat ervan uit dat de allergie van de een, van mij dus,  gaat over de valkuil van de ander. Dat betekent dus dat ik me eigenlijk irriteer aan de doorgeschoten kwaliteit van die ander. Nou, ik moet je eerlijk zeggen dat ik het moeilijk vind om achter dat rigide gedrag van iemand een kwaliteit te zoeken. Ik zie alleen maar het vasthoudende beperkende gedrag. Dat daar een kwaliteit achter zit, vind ik moeilijk om te zien.

Waarom is het dan interessant om het toch te doen, waarom wil ik eigenlijk die kwaliteit van die ander helemaal niet zien? Dat komt, zo zegt de theorie, omdat je eigenlijk stiekem jaloers bent op de kwaliteit van de ander. Ik jaloers op dat gedrag…helemaal niet!!! Dat was mijn eerste gedachte toen ik dat las. Maar eerlijk gezegd klopt het wel. Ik ben er eigenlijk wel jaloers op dat deze mensen zo goed weten wat ze willen en dat zij ook nog hun grenzen aan geven en daar duidelijk over zijn. Ik heb de kwaliteit dat ik heel flexibel ben, maar dat brengt met zich mee dat ik voor mijzelf ook wel grenzeloos kan zijn. Ik geef ze niet altijd even duidelijk aan en daardoor doe ik nog wel eens beloften die ik eigenlijk niet wil maken, of kan ik vaag zijn in wat ik wil van anderen. Rigide mensen hebben de kwaliteit dat ze duidelijk zijn en hun grenzen aangeven. Dat is iets wat ik voor mijzelf verder wil ontwikkelen.

In mijn werk en dagelijks leven zet ik deze kennis regelmatig in. Ik vind het interessant om te zien waarom iemand in zijn valkuil stapt, wat het effect hiervan is op mijzelf en wat dit over ons beiden zegt. Ik schiet nu minder snel in een allergische reactie, maar kan met compassie zoeken naar de kwaliteit van de ander. Niemand wil afgerekend worden op zijn uitschieters, iedereen wil graag gezien worden met compassie. Begrip voor elkaar en aandacht voor je kwaliteiten. Daar doe ik op deze manier mijn best voor.

In mijn coaching en trainingspraktijk werk ik graag met de kernkwadranten.  Soms op papier, maar soms ook in de fysieke ruimte. Het mooie van de kernkwadranten vind ik dat je ze ook voor groepen, teams en organisaties kan gebruiken. Waar liggen jullie kernkwaliteiten, valkuilen, uitdagingen en allergieen?

De dubbele kernkwadrant is vooral interessant om te kijken naar jezelf in interactie met de ander. Deze vorm gebruik ik in individuele trajecten, maar ook in teamcoaching. Hierdoor ontstaat er oog voor de kwaliteit van jezelf en van de ander en compassie voor de schaduwkanten die daar bij horen.

Ik vind het boeiend om vanuit de kernkwadranten de koppeling te maken naar de Roos van Leary en naar Voice Dialogue. Over beide onderwerpen vind je op deze site meer informatie

Geef een reactie