Haar naam was Sarah

Ik maakte de fout om om half twaalf ‘s avonds aan dit boek te beginnen. Ik was de hele dag bezig geweest een ingewikkeld stuk te schrijven en wilde me even ontspannen. De volgende dag moest ik een training geven aan gevangenispersoneel in Leeuwarden. Om half 4 heb ik het boek met pijn in mijn hart weg moeten leggen. Het eerste wat ik deed toen ik terug kwam na mijn training was het boek uitlezen.

Eigenlijk gaat dat boek precies over wat Ruth Cohn met het TGI model beoogt te voorkomen. Mensen die een gedachtegoed volgen waarvan ze aan alles voelen dat het niet in de haak is maar het uit angst toch doen.

Angst veroorzaakt blindheid. Is dat het antwoord op de vraag waarom mensen binnen organisaties blijven werken die hen niets meer te bieden hebben: angst? Ik vermoed van wel. Het is mijn overtuiging dat het uiteindelijk de wens is van iedereen, iedere maatschappij, organisatie en individu om zich te ontwikkelen en tot bloei te komen.

Het is een prachtig verhaal uit het perspectief van een joods meisje. Het gaat over verantwoordelijkheid, angst en liefde.

Geef een reactie